23-08-10

Kortverhaal Deel 1

 

“Er is maar één klein gênant probleempje. Ze gaan blijven zitten…”, fluisterde Paulien geïrriteerd naar ons. Hoe zouden we hier ooit uit kunnen ontsnappen? De nachtmerrie, die begonnen was vanaf het moment dat we besloten hadden om te gaan zingen, was alleen maar erger geworden. Ik bedoel, wat verwachtten ze eigenlijk van ons? Dat we zomaar zouden toehappen en onze onbezorgde jeugd met één vingerknip zouden opgeven? Dat was ik dus écht niet van plan. Wat Paulien erover dacht zou me worst wezen. Waarschijnlijk had ze er al over nagedacht en voor zichzelf en voor ons een besluit gevormd. Ik had zo’n voorgevoel dat ze ons dat besluit zo dadelijk zou meedelen.

x Krien

P.S.: Meer van het verhaal? Laat het me weten!

 

17:08 Gepost door Krien in Verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kortverhaal |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.